امروز

شنبه, ۳۰ دی , ۱۳۹۶

  ساعت

۱۰:۳۹ قبل از ظهر

سایز متن   /

هنگامی که طبقه مرفه جامعه بلوچستان این پاپوش سنتی را به پا می‌کردند، به واسطه صدایی که هنگام راه رفتن از این کفش بلند می‌شد، اسم «ژینگ ژلانگ» را برایش انتخاب می‌کنند.

هنگامی که طبقه مرفه جامعه بلوچستان این پاپوش سنتی را به پا می‌کردند، به واسطه صدایی که هنگام راه رفتن از این کفش بلند می‌شد، اسم «ژینگ ژلانگ» را برایش انتخاب می‌کنند.

 «ژینگ ژلانگ»، پاپوش سنتی مردم بلوچستان در زمان‌های قدیم بوده است که تنها طبقه مرفه جامعه قدرت خرید آن را داشته‌اند.

جنس این کفش از چرم طبیعی است و در زمان‌های قدیم هنگامی که با آن راه می‌رفتند، صدای خاصی بلند می‌شده که مردم محلی اسم آن را « ژینگ ژلانگ» گذاشتند.

این کفش‌ها از پوست گاو دباغی شده ساخته می‌شود. بعد از آنکه پوست گاو را با نوعی سنگ، که خاص منطقه بلوچستان است و در فنوج پیدا می‌شود رنگ می‌کردند، آن را به هم می‌دوختند و داخل آن را به مدت چهار روز تا یک هفته با آب پر می‌کنند که ترک نخورد سپس آب داخل پوست را خارج کرده و آن را به مدت ۴ روز در آفتاب می‌گذاشتند تا خشک شود.

این کار با با ابزار ساده دست ساز برش می‌خورده و به وسیله نی و چوب قالب می‌خورده است. در حال حاضر کسی از این کفش استفاده نمی‌کند اما «راز محمد لشگری» هنرمند بلوچی این هنر را احیا کرده و به سفارش الهام محمدی، بانوی کار آفرین صنایع دستی نمونه‌ای از «ژینگ ژلانگ» را ساخته است.

در حالت عادی ساخت این کفش حدود ۴۰ روز زمان می‌برد، اما لشگری نمونه‌ای از این کفش را برای نمایش در بیست و ششمین نمایشگاه ملی صنایع دستی ایران در مدت یک هفته آماده کرده است.

قیمت این کفش حدود ۳۵۰ تا ۴۰۰ هزار تومان است.

«ژینگ ژلانگ» کفش‌ بسیار سنگینی است و کف آن از چند لایه چرم برش خورده دوخته شده است. ظاهر این کفش نیز با نخ‌های ابریشمی و هنر آیئنه دوزی تزئین می‌شده است.

 

 

به قلم :میلاد محمدی

آدرس ایمیل : milad.9684@gmail.com

اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسسالیسافت